Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata
PARAFIA MATKI BOŻEJ KRÓLOWEJ POLSKI
TORUŃ - RUBINKOWO 1
PARAFIA MATKI BOŻEJ KRÓLOWEJ POLSKI
TORUŃ - RUBINKOWO 1
PARAFIA MATKI BOŻEJ KRÓLOWEJ POLSKI
TORUŃ - RUBINKOWO 1
PARAFIA MATKI BOŻEJ KRÓLOWEJ POLSKI
TORUŃ - RUBINKOWO 1
PARAFIA MATKI BOŻEJ KRÓLOWEJ POLSKI
TORUŃ - RUBINKOWO 1

Przeżywamy ostatnią niedzielę roku kościelnego. Jest to zarazem uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, ustanowiona dla całego Kościoła przez papieża Piusa XI w 1925 r. Wprowadzając tę nową uroczystość, papież chciał przypomnieć całemu światu, że Chrystus jest początkiem i końcem wszystkiego, a także podkreślić odmienność Chrystusowego królowania. Jezus nie jest królem na wzór władców ziemskich. Nie panuje nad ludźmi za pomocą armii, policji, siły czy przemocy. Jest Królem miłości i pragnie królować w sercach ludzi. Chce, aby dzięki temu w świecie zapanowały Boży ład, prawda i sprawiedliwość, a przede wszystkim Boża miłość i miłosierdzie. Miłość bowiem jest sercem Jego życia i nauczania. Miłość jest prawem Jego królestwa.
Rozważany dziś fragment Ewangelii według św. Mateusza (25,31–46) przedstawia nam w sposób niezwykle poruszający opis sądu ostatecznego. Kiedy Syn Człowieczy przyjdzie, aby osądzić nasze życie, zostaniemy zapytani przede wszystkim o miłość bliźniego, wyrażającą się w uczynkach miłosierdzia. Gdy spotkamy się z Nim twarzą w twarz, będziemy sądzeni z naszych czynów miłości, czyli z tego, jak odpowiedzieliśmy na Jego miłość.
Na podstawie nauki Jezusa zawartej w dzisiejszym opisie sądu ostatecznego sporządzono wykaz uczynków miłosierdzia względem bliźniego. Znamy je z katechizmu jako uczynki miłosierdzia względem ciała i względem duszy. Katechizm objaśnia, że „uczynkami miłosierdzia są dzieła miłości, przez które przychodzimy z pomocą naszemu bliźniemu w potrzebach jego ciała i duszy” (KKK 2447).
Uczynki miłosierdzia to konkretne przykłady miłości bliźniego. Każdy z nas musi odkryć, czego potrzebuje jego bliźni i w jaki sposób mógłby mu usłużyć. To, czy ktoś rzeczywiście kocha Boga i bliźniego, poznajemy także po tym, czy dostrzega potrzeby innych. Stąd powinniśmy często zadawać sobie pytanie: jak wygląda w praktyce moja miłość do bliźniego? Nie ma bowiem miłości do Boga bez miłości do naszych sióstr i braci.
W modlitwie Pańskiej, której Jezus nas nauczył, wypowiadamy prośbę o nadejście Bożego królestwa: „Przyjdź królestwo Twoje”. Warto dziś zastanowić się, czy poprzez nasze decyzje i postawy przyczyniamy się do tego, aby przyszło królestwo Boże. Czy naprawdę robimy wszystko, co w naszej mocy, aby Chrystus królował w naszym życiu i kierował naszymi umysłami oraz sercami?
Dziesięć lat temu, w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach, biskupi polscy, w obecności władz państwowych oraz licznie zgromadzonych wiernych, w łączności z całym narodem, uroczyście zawierzyli Jezusowi Chrystusowi naszą Ojczyznę i cały naród. Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana był zwieńczeniem Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia oraz obchodów 1050. rocznicy Chrztu Polski. Dzień później został on odczytany w kościołach parafialnych w całej Polsce.
W tym akcie zostało wyrażone przekonanie, że potrzebujemy królowania Chrystusa. Potrzebujemy, aby Chrystus królował w naszym życiu i postępowaniu: osobistym, rodzinnym i narodowym. Poddajemy się Jego władzy, przyrzekamy żyć Jego miłością, oddajemy Mu nasze serca, zawierzamy Mu nasze rodziny i nasz naród. Realizacja tego programu wymaga zaufania Jezusowi i nieustannego powierzania Mu swojego życia, poddając je Jego panowaniu.
Warto dziś ponownie rozważyć to głębokie i ważne wezwanie, które dla wielu ludzi wierzących stanowi fundament codziennego życia. Wiąże się ono ze świadomym zapraszaniem Chrystusa, aby królował w naszych sercach, kierował naszymi decyzjami i kształtował nasze relacje z innymi. Powinno to znajdować odzwierciedlenie w konkretnych działaniach i postawach.
Zgodnie ze słowami Jezusa zawartymi w dzisiejszym fragmencie Ewangelii spróbujmy zastanowić się i odpowiedzieć na pytanie, jak wygląda nasze postępowanie. Czy, kierując się miłością, potrafimy nakarmić głodnych, napoić spragnionych, pochylać się nad chorymi i ubogimi, pocieszać smutnych i cierpiących oraz nieść nadzieję zagubionym? Czy w naszym życiu kontynuujemy Jego lekcję miłości?
Źródło: slowo.redemptor
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, oraz analizować ruch na stronie. Kliknięcie przycisku „Akceptuj” oznacza zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookie.
