Już na wejście „Marsz Weselny” Mendelsona przeniósł małżeństwa do czasu, kiedy stanęły na ślubnym kobiercu.

Na Niedzielę Świętej Rodziny biskupi polscy wystosowali list duszpasterski, niezwykle ważny w swej treści, nawiązujący do wyników prac Nadzwyczajnego Synodu Biskupów, poruszający współczesne uwarunkowania i zagrożenia dla rodziny. Tym bardziej trzeba Bogu dziękować za dar miłości małżeńskiej. Ale też należy ten dar pielęgnować.

Podniosły akcent stanowiło uroczyste odnowienie przysięgi małżeńskiej, kiedy to przybyli małżonkowie parami stanęli przed ołtarzem. Trzymając się za ręce, wdzięczni Bogu za to, że są razem, małżonkowie powtarzali formułę przysięgi małżeńskiej i wpatrując się w wizerunek Rodziny z Nazaretu dziękowali Bogu za dar sakramentu. Małżonkowie modlili się za siebie nawzajem tekstem pięknej modlitwy małżeńskiej.

Jak co roku było dużo małżeństw przy ołtarzu, małżeństw w różnym wieku, z różnym stażem i doświadczeniem. Wielu drżały ze wzruszenia głosy i niejedna łza popłynęła, bo znowu się okazało, że pomimo licznych trudności, kochają się, są wierni sobie i Bogu.

Klimat rodzinnego świętowania podkreślało czynne włączenie się rodzin Domowego Kościoła w obsługę liturgiczną Mszy Świętej a po Eucharystii małżeństwa z dziećmi z tej wspólnoty przy wyjściu z kościoła częstowały wszystkich chętnych darami niesionymi w procesji eucharystycznej.

Na spotkanie przy żłóbku o godzinie16⁰⁰, na zaproszenie księdza prałata Kazimierza Piastowskiego wspieranego przez Wspólnotę Domowego Kościoła, przybyła jak co roku wierna grupa parafian. Uczestniczyli w nim wszyscy ci, którzy chcieli zagrać, zaśpiewać lub po prostu posłuchać kolęd.

Po przywitaniu przez proboszcza ks. prałata Kazimierza Piastowskiego miał miejsce prawie półgodzinny występ zespołu muzycznego Wspólnoty Domowego Kościoła oraz zespołu śpiewaczego pod kierownictwem naszego organisty. Śpiewane były bardziej i mniej znane kolędy, co prowokowało do podśpiewywania przez przybyłych gości. Wielu  zauważyło i doceniło, że ciężka wielogodzinna praca zespołu zaowocowała wspaniałym brzmieniem tak małego zespołu śpiewaczego.

W dalszej części, gdzie zapraszane są rodziny i osoby do zaprezentowania przygotowanych przez siebie wystąpień, odpowiedziała tylko jedna rodzina oraz jedna Pani, która zaśpiewała przy wtórowaniu z kościoła bardzo długiej pastorałki. Były w tej części wspólne śpiewy kolęd, wspomagane wyświetlanymi przez organistę tekstami na kościelnych ekranach. Pojawiła się w pewnym momencie grupa dzieci – kolędników misyjnych, która powracając z terenu parafii zaintonowała wraz z siostrą Agnieszką kilka kolęd. Na zakończenie parę chętnych osób wraz z proboszczem śpiewały na głosy kolędy kończące tegoroczne spotkanie.

Oby piękno tego wspólnotowego czasu trwało w naszych sercach jak najdłużej!

W imieniu parafialnej wspólnoty DK

    Blanka i Janek Ciemielewscy

Zobacz zdjęcia w galerii fotografii