Program był bardzo napięty. Swój szlak pielgrzymi rozpoczęliśmy od Adoracji Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie w Kaplicy Adoracji w Niepokalanowie. Następnie udaliśmy się do kaplicy św. Maksymiliana , która obecnie jest sanktuarium. Jest to najstarszy budynek w klasztorze. Od tego miejsca wszystko się zaczęło. W tej kaplicy modlił się Święty, tu odprawiał Msze święte, głosił konferencje. My mieliśmy ten przywilej, że w tej kaplicy ks. Proboszcz odprawił mszę świętą we wszystkich naszych intencjach, które ze sobą zabraliśmy. Tuż przy zakrystii można zobaczyć pierwszą celę św. Maksymiliana, w której on mieszkał od założenia Niepokalanowa w 1927 r. aż do 1930 r., którą my zwiedziliśmy po mszy świętej.

Następnie udaliśmy się do muzeum św. Maksymiliana Kolbe, gdzie jeden z braci Franciszkanów oprowadził nas po salach przybliżając fakty z życia świętego. Prosto z muzeum udaliśmy się do sali  teatralnej pod ołtarzem polowym, aby przeżyć Misterium męki pańskiej. Jest to nietypowa Kalwaria, którą każdy z pielgrzymów może przeżyć indywidualnie i głęboko. Choć nikt nie udaje się po pątniczych ścieżkach, by rozważyć mękę naszego Pana Jezusa Chrystusa, to po obejrzeniu spektaklu o misteriach naszego zbawienia, wielu zadaje sobie pytanie: Kim dla mnie jest Jezus Chrystus?

Po tych głębokich przeżyciach nie było czasu na odpoczynek, gdyż czekała na nas kolejna atrakcja – Panorama Tysiąclecia. Dla upamiętnienia Tysiąclecia Chrztu Polski w 1966 r. w podziemiach bazyliki zainstalowano ruchomą szopkę, ilustrującą historię Kościoła w Polsce. Ponad 140 figur znanych polskich chrześcijan przesuwa się przed oczami widzów na tle efektów świetlnych i akustycznych, defilując przed figurą Matki Bożej Częstochowskiej, Królowej narodu polskiego. Śpiewy religijne i historyczne, odpowiednio dobrane postacie, począwszy od Piastów aż po Jana Pawła II oraz interesujące komentarze dotyczące dziejów naszego narodu na przestrzeni stuleci, dały niezwykły efekt tworząc atrakcyjną całość.

Po tylu wrażeniach posililiśmy się obiadem a następnie udaliśmy się w dalszą podróż do Warszawy, aby złożyć kwiaty na grobie bł. Jerzego Popiełuszki, co też uczyniliśmy zaraz po przyjeździe. Następnie udaliśmy się pod wodzą przewodnika na zwiedzanie muzeum mieszczące się w podziemiach kościoła św. Stanisława Kostki. Muzeum Księdza Jerzego Popiełuszki powstało niedługo po jego męczeńskiej śmierci. W salach dolnego kościoła założył je ówczesny proboszcz, ksiądz prałat Teofil Bogucki. Znajdowały się tam pamiątki po księdzu Jerzym, których wiele pozostało na terenie parafii. W 2004 roku, staraniem kolejnego proboszcza, księdza Zygmunta Malackiego, muzeum otrzymało nowoczesną, multimedialną formę. W 9 salach muzealnych znajduje się kilka tysięcy eksponatów, w tym przedmioty osobiste księdza Jerzego, przedmioty związane z jego męczeńską śmiercią, zdjęcia, prezentacje filmowe i dźwiękowe. Ogromne wrażenie na wszystkich pielgrzymach zrobiły zebrane materiały, sposób oprowadzania przez panią przewodnik oraz zdjęcia pośmiertne bł. Jerzego. Mieliśmy również tą możliwość, aby pomodlić się przy relikwiach związanych ze śmiercią księdza Jerzego Popiełuszki. To był ostatni punkt napiętego programu tej pielgrzymki.

Zapraszamy do obejrzenia fotogalerii